15 Kasım 2009 Pazar

Peki ya sarı elmalar ?

-Bunu neden yapıyorsun ?

dedi çocuk.
Kızın zaferi kısa sürmüştü. Aslında zafer değildi. Bundan zevk almıyordu. Zevk alıyormuş gibi yapmalıydı. Güçlü durmaya çalışıyordu işte. Bilirsin, senin gibi.

+Hah, bir nedeni mi olmalı ? Ben böyleyim işte.
-Böyle olmadığını biliyorum. Şeyden beri,
+Elma partisinden beri.
-Evet, elma partisinden beri. Seni tanıdığımı biliyordun.
+Ayrıldığımız günden beri elma yemiyorum. Bana seni hatırlatıyor.

Bunları söylerken gittikçe zayıfladığını biliyordu. Gözleri dolmuştu ve ağlamamak için kendisini zor tutuyordu. Bütün bunlar olurken, güçlü durmaya çalışmak çok zordu. Onun için yani.
O güçlü değildi ve, bilirsin. O senin gibi.

Oğlan sevgilisini -pardon, eski sevgilisini iyi tanıyordu. Buna emindi. Onun düşüncelerini, söylemek istediklerini tahmin edebiliyordu.

Ama insanlar değişir.
Kesin sonuçlara varmak bu yüzden zordur.
İnsanlar yalan söyler.
Kendisinin bile inandığı yalanlar.

-Artık o eski yeşil elmalar yok.
+Kırmızılar zaten kötü. Hep yeşil yerim.
-Uzun zamandır yemediğini söylemiştin.
+Bana yeşil bir hayat vadettiğinden beri yeşil elma yiyorum. Ayrıldığımız günden beri sarı. Çünkü bilirsin, kırmızılar hep kötüdür ve,
-Sarıların tadı yeşile daha yakın.
+Burda olmam çok gereksiz.

Bu sırada çocuk çantasına uzandı. Bir şey arıyordu.
Kız, vazgeçmiş olmasına rağmen dayanamadı.
O, senin gibiydi. Güçlü değildi yani. Ve onu seviyordu.

Arkasını dönüp, elmayı uzatacakken,
Çocuk yumuşak bir dokunuşla vadettiği yeşil hayatı sunuyordu bile.

Kız bir an geri çekildi. Arkasında sakladığı elmayı çocuğun ellerinin arasına koydu. Ve sımsıkı kapadı. Hep orda kalmaları gerekirmiş gibi. Çocuk, ucu elma şeklinde olan bir kolye verdi kıza. Yeşildi.

-Sana yeşil bir hayat vadediyorum. Bu kolye, güzel boynundan çıkana dek. Sadece sen ve ben. Yeşil bir hayat.

"Seni seviyorum" dedi kulağına sonra. Kelime oyunlarına gerek yoktu. Kız, çocuğun onu gerçekten sevdiğini biliyordu. Ama bilirsin, o kız yeterince güçlü değildi belki ama, yeterince aşıktı.

"Yeşil bir hayat. Ve sen." dedi. Çocuk kızın onu sevdiğini anlardı.

Çocuk kızı tanıyordu.
Kız çocuğa aşıktı.

Hayıır, bu bir masal değil. Masallar yeşil olmaz. Onlar hep sarıdır.

Çünkü bilirsin, kırmızı elmalar her zaman kötüdür.

Hiç yorum yok: